แพทย์ไทยทุกคนจากทุกสถาบัน ได้ถวายสัตย์ปฏิญานของฮิโปเครติส (Hippocratic Oath) ว่า “ข้าขอสาบานต่ออะพอลโล เทพแห่งแพทย์ ‘เอสคิวเลเพียส, ไฮจีเอีย, แพนาซีอา และทวยเทพทั้งมวล ได้โปรดเป็นพยานว่าข้าจะปฏิบัติงานด้วยพลังความสามารถและดุลพินิจทั้งมวลที่มีให้สมดั่งสัตย์สาบานและสัญญาต่อทวยเทพ ต่อหน้าพระพักตร์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว หรือผู้แทนพระองค์ในวันรับพระราชทานปริญญา ว่า ข้าจะ

เทิดทูนบูชาผู้สอนสั่งข้าเทียบบิดรมารดา ชีวิตนี้พลีเป็นหุ้นส่วนกับท่านนั้น หากท่านขาดแคลนเงินทอง ข้าพร้อมจะแบ่งปันส่วนที่มี และถือว่าทายาทของท่านดุจพี่น้องร่วมสายธารโลหิตฝ่ายบุรุษ พร้อมจะสอนสั่งสรรพความรู้หากเขาประสงค์จะได้รับ โดยไม่คิดค่าจ้าง ขอให้สัตย์ต่อทวยเทพ ข้าจะแบ่งปันความรอบรู้ พร่ำสอนสั่งชี้แนะวิถีปฏิบัติและความรู้อื่นที่ข้ามีด้วยวาจา เฉพาะต่อบุตรของข้าและบุตรของผู้สอนสั่งและทุกผู้ทุกคนผู้ที่ให้สัตย์สาบานนี้และให้สัญญาต่อทวยเทพ มิใช่ผู้อื่นนอกจากนี้

ข้าจะให้การดูแลเชิงโภชนาการต่อผู้ป่วยด้วยพลังความสามารถและดุลพินิจทั้งมวลที่มี ข้าจะดูแลผู้ป่วยให้รอดพ้นภยันอันตรายและความอยุติธรรม

ข้าจะไม่ให้ยาคร่าชีวิตผู้ใด แม้เขาจะร้องขอ และจะไม่ให้คำแนะนำในทำนองนั้น ในทำนองเดียวกัน ข้าจะไม่ให้ยาขับครรภ์ต่อสตรี

ข้าจักครองชีวิตและศิลปวิทยาในทำนองบริสุทธิ์และศักดิ์สิทธิ์

ข้าจักไม่ใช้มีด แม้ต่อผู้เจ็บปวดทรมานจากก้อนหิน แต่จะใช้มีดเพื่อดึงหินจากผู้เจ็บปวดนั้น

บ้านหลังใดที่ข้าไปเยี่ยมเยียน จะทำเพื่อประโยชน์ของผู้ป่วยไข้โดยไม่มีเจตนาจงใจใรความอยุติธรรม ไร้ความประสงค์ร้ายโดยเฉพาะในแง่ความสัมพันธ์ทางเพศ ต่อบุรุษหรือสตรี ไม่ว่าผู้ป่วยนั้นจะเป็นเสรีชนหรือทาส

สิ่งใดที่ข้าได้พบเห็นเรื่องราวใดที่ข้าได้ยินในระหว่างการบำบัดรักษาหรือไม่เกี่ยวเนื่องกับการรักษา เรื่องราวของชีวิตมนุษย์ที่ไม่สมควรจะแพร่กระจาย ข้าจะเก็บไว้ในใจตน เก็บซ่อนไว้ประหนึ่งเรื่องน่าอายที่ไม่บังควรกล่าวออกมา

หากข้าปฏิบัติตามสัตย์สาบาน มิได้ละเมิดฝ่าฝืน ขอให้ประสบแต่ชีวิตและศิลปะดีงาม ได้รับเกียรติการยกย่องในหมู่เพื่อนมนุษย์ตราบสิ้นอายุขัย แต่ถ้าข้าตระบัดสัตย์ หรือให้คำสาบานเป็นเท็จ ผลในทางตรงกันข้ามจักเกิดต่อชีวิตข้า ซึ่งแพทย์ยึดและปฏิบัติมาโดยตลอดชีวิตของการเป็นแพทย์ จึงมิได้ร่ำรวยเช่นแพทย์ของประเทศที่เขาถือว่าการแพทย์เป็นธุรกิจคิดค่ารักษาแพงกว่าของเรามากมายหลายเท่าตัวจึงเกิดมีธุรกิจฟ้องร้องเรียกเงินจากแพทย์บ่อยมากในกรณีย์ที่เห็นช่องทางที่จะทำได้ หากปล่อยให้เกิดมีการฟ้องร้องจากแพทย์และสถาบันการแพทย์เช่นเดียวกับประเทศที่มีประชาชนร่ำรวย นอกจากแพทย์จะไม่มีเงินจ่ายแล้วเพราะไม่ได้ทำประกันในกรณีย์นี้ไว้จะทำให้แพทย์กลัว ผิดพลาด ไม่กล้าที่จะใช้ความรู้ความสามารถได้เต็มที่ผลเสียจึงเกิดแก่ผู้ป่วยโดยมิต้องสงสัย การประกอบอาชีพแพทย์มิอาจรวย้่็่ีเทียบกับนักธุรกิจได้เพราะต้องใช้หยาดเหงื่อแรงงานจากตนเองเท่านั้น ไม่สามารถให้ผู้อื่นทำแทนได้ ในหลายประเทศ แพทย์ยังต้องอยู่ในสังกัดกรมแรงงานด้วย แพทย์ที่รวยๆก็มี ให้เห็นบ้าง จากที่รวยอยู่ก่อนแล้ว หรือจากการทำธุรกิจ แพทย์ทำงานหนัก โอกาศใช้เงินจึงมีไม่มาก ทั้งยังได้ข้าวของสารพัดอย่างจากคนไข้อยู่เสมอมากบ้างน้อยบ้างจากน้ำใจ ทำให้ชื่นชม ยินดีเสียกว่าได้เงินทองเสียอีก ความสัมพันธ์ที่ดีๆระหว่างหมอกับคนไข้แทบไม่มีเลยในประเทศที่การรักษาพยาบาลเป็นธุรกิจ ท่านผู้รับผิดชอบเรื่องนี้โปรดคิดให้ดีๆว่าประเทศของเรา ประชาชนคนไทยพร้อมที่จะให้การแพทย์เป็นธุรกิจหรือ ความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์กับผู้ป่วยแทบจะไม่มีประชาชนต้องใช้เงินมากเพื่อซื้อบริการและแพทย์ก็จะมีรายได้มากขึ้น

Edit

ดิลก เปรมัษเฐียร commented on Sophaphan Puenpatom's post.

นพ.สมศักดิ์ โล่ห์เลขา นายกแพทยสภาชี้คดีฟ้องหมอพุ่ง หวั่นอนาคตระบบสาธารณสุขไทยกำลังจะเจ